لباس و آراستگى حضرت جواد علیه السلام

یک سو در نهج البلاغه مى خوانیم که : ان الله فرض ‍ على الائمهة الحق ان یقدروا انفسهم ضغفة الناس خداوندبر امامان حق واجب کرده است که خود را همچون ضعیفترین مردم - در مسائل اقتصادى - قرار دهنداز سوئى دیگر در همان کتاب شریف مى خوانیم که : تمام پیغمبران به زخارفت دنیا بى اعتنا بودندو در روایتى وارد شده است که حضرت على ، علیه السلام به اصبغ بن نباته فرمود: پنج سال در کوفه حکومت کردم ، روزى که وارد کوفه شدم با این لباس و با این مرکب و با این اساس جزئى وارد شدم ، اگر روزى که برمى گردم غیر از اینها داشه باشم ، فاننى من الخائنین .
و در جاهایى دیگر روایاتى مانند استفاده امام حسن علیه السلام و امام صادق علیه السلام و حضرت جواد علیه السلام از لباسهاى فاخر و قیمتى را مى خوانیم این دو دسته روایات را چگونه جمع کنیم ؟
جواب این است که اسلام دینى الهى بر مبناى فطرت و عقل است و براى هر مقطعى از زمان و نقطه اى از جهان برنامه مناسب مانند دارد.
اولا: دو روایت نقل شده از على علیه السلام در مقام حکومت است و در عصر ضعف اقتصادى عامه مردم ، که حکمران اسلامى موظف است خود را و زندگى شخصى خویش را در حد ضعیف ترین اقشار مردم قرار دهد تا درد آنان را بداند و محرومیت آنها را بچشد.
ثانیا: میان بى اعتنائى به زخارف دنیا و استفاده از برخورداریهاى آن تلازم نیست و گاهى اتفاق مى افتد که فرد ثروتمند و برخوردار از مال دنیا از تعلقات قلبى به امورات دنیایى آزاد و رسته است در حالیکه فردى با کمترین برخوردارى از امور دنیوى ولکن دلبسته آن است و در کتب اخلاقى نمونه هاى متعددى بر این مورد ذکر شده از جمله درویشى که جاماندن کشکولش اسباب اضطراب خاطرش را فراهم کرده یا فردى که بخاطر دو سکه نقر پس انداز از اداى شهادتین در بحرانى ترین حالات بیمارى خوددارى مى کرد. بنابراین آنچه مهم است عدم دلبستگى به دنیا و زخارف دنیوى است .
با این مقدمه روشن مى شود که :
اولا: حضرت جواد علیه السلام در مسند حکمرانى نبود.
ثانیا: در جامعه آن روز فقر مطلق همچون عصر رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم بر مردم حاکم نبود.
ثالثا: اقتضاى شرایط زمان و مکان و شئونات ، آن بود که با ظاهرى آراسته و لباسهاى گرانقیمت در انظار عمومى حاضر شوند، و در برخى موارد که اعتراض مى شد با منطقى برتر منتقد را قانع مى نمودند.
معروف است که یکى از دراویش به لباس امام صادق علیه السلام اعتراض ‍ کرد و ایشان در جواب فرمودند: بیا جلو به لباس زیرین من دست بزن ، آمد و لمس کرد دید جامه اى از کرباس به تن دارد، در حالیکه آن درویش در زیر خرقه جامه اى بس نرم از پارچه اى لطیف پوشیده بود، و با این حرکت امام ، رسوا شد.
احترام مؤمن در قاموس فرهنگ اهل بیت علیهم السلام از کعبه هم بالاتر است ، مؤمنین باید با ظاهرى آراسته و پاکیزه در انظار عموم حاضر شوند و این مطلب در مواردى که فرد جداى از موقعیت فردى ، نوعى انتساب به جامعه مسلمین دارد از اهمیت بیشترى برخوردار مى شود. 

(زندگانى امام جواد علیه السلام)

مؤلف : حسین ایمانى یامچى

/ 0 نظر / 12 بازدید